دوست داشتن گناه است؟

اظهار محبت به جنس مخالف(2)

قسمت اول (به او بگوئید: دوستش دارم)

در مقاله ی قبل  پیامد «زیاده طلبی» را  مطرح  کردیم . در  این مقاله به ذکر 2  توضیح  پیامد دیگر در  اظهار محبت به جنس مخالف می پردازیم.

1. وابستگی

با شكل‏گیری روابط عاطفی بین دختر و پسر و افزایش تدریجی آن، زمینه فی وابستگی آنها به یكدیگر و تشدید آن فراهم می‏شود. از آن جا كه نیاز به محبت ورزیدن و مورد محبت واقع شدن در دوران جوانی به اوج خود می‏رسد و معمولاً فضای نسبتاً مناسبی برای ارضای این نیاز (هر چند به طور غیر صحیح آن) در محیط آموزشی و دانشگاهی وجود دارد، به شكل خودكار دختر و پسر در این كانال قرار می‏گیرند و هوشیارانه و در اكثر موارد به طور ناخودآگاه گرفتار چنین گردابی می‏شوند و آن را با عنوان‏های عرف پسند و موجه پوشش می‏دهند و باطن غیر موجه آن را با پوشش‏های ظاهری، نیكو و پسندیده جلوه‏گر می‏نمایند.

با این روش، علاقه ی ابتدایی شدت یافته، با وجود تصمیم ابتدایی دو طرف یا یكی از آنها، كم‏كم دو طرف به یكدیگر وابسته می‏شوند. این وابستگی (در بسیاری موارد اگر نگوییم در تمام موارد)، آفت بزرگی برای تمركز حواس، تحصیل و تفكر عمیق در امور درسی‏آنها می‏شود؛ به گونه‏ای كه گاهی مطالعه و حضور در كلاس درس را غیرممكن می‏سازد وهر كدام از آنها در تمام اوقات شبانه روز حتی در كلاس درس در فكر طرف مقابل است.

از طرف دیگر، اگر كسی بخواهد با فردی فقط برای مدتی دوست باشد و به او اظهار محبت كند (نه دراز مدت)، مطمئناً با این وابستگی به وجود آمده (پس از آن مدت كوتاه یا طولانی)، امكان جدا شدن از یكدیگر از نظر روانی بسیار سخت و مشكل آفرین است و معمولاً در چنین مواقعی بسیاری از جوانان به افسردگی‏های شدید دچار شده، از زندگی ناامید می‏شوند و احساس می‏كنند كه نه راه پیش دارند و نه راه بازگشت؛ زیرا از طرفی می‏خواهند این ارتباط دوستانه را كه به وابستگی شدید منجر شده، ادامه دهند و از طرف دیگر باور دارند كه نمی‏توانند همدیگر را به عنوان شریك زندگی خود انتخاب كنند. این امر، گاهی به خاطر ویژگی‏های شخصی‏شان است و گاهی به خاطر عوامل خانوادگی، اقتصادی و...؛ مثل عدم توافق خانواده‏ها و نظیر آن است از این رو، دچار تنش می‏شوند و در یك بن بست سخت و شدید گرفتار می‏شوند.

 

2. احساس گناه

شكی نیست كه ما در جامعه‏ای دینی زندگی می‏كنیم و اكثریت مردم از آموزه‏های دینی و اخلاقی متأثر هستند و به آنها احترام می‏گذارند. گرچه ممكن است هر فردی در سال‏های اول زندگی نسبت به برخی از دستورات دینی اطلاع دقیقی نداشته باشد، ولی به طور ناخودآگاه و به تدریج به بسیاری از هنجارهای اخلاقی و اجتماعی جامعه ی دینی آگاهی پیدا می كند. اظهار محبت و طرح رابطه ی دوستی با جنس مخالف، از رفتارهایی است كه جامعه ی دینی و ارزشی آن را نمی‏پسندد و به آن خرده می‏گیرد و با اندك دقتی در متون دینی و سخنان رهبران دینی روشن می‏شود كه ارتباط با جنس مخالف از چارچوب و قوانینی خاص برخوردار است و آزاد و بدون محدودیت نیست؛ بلكه نگاه اسلام به این گونه ارتباط‏ها، منفی است و همه را از ایجاد ارتباط عاطفی و احساسی با جنس مخالف نهی می‏كند.

 اغلب جوانانی كه چنین روشی را در پیش می‏گیرند، طولی نمی‏كشد كه به خود می‏آیند و به گذشته ی خود می‏اندیشند و رفتارهای خود را با ملاك‏ها و معیارهای اخلاقی و شرعی مقایسه كرده، آنها را محك می‏زنند و دچار پشیمانی می‏شوند و اگر نتوانند به درستی از این فضای روانی خارج شوند، احساس گناه می‏كنند و این احساس گناه، منشأ بسیاری از ناگواری‏های روحی و روانی می‏شود. لازم به ذكر است كه تجدیدنظر نسبت به اعمال غیرمعقول و غیرمشروع گذشته، پشیمان شدن از آنها و تصمیم بر ترك آن را گرفتن، امری مقبول و شایسته و بلكه لازم و ضروری‏است؛ ولی آن چه به عنوان یك پیامد منفی در این جا از آن یاد می‏شود، آن احساس گناه شدیدی است كه بر فضای فكری فرد حاكم شده، توان خارج شدن از آن را از شخص سلب می‏كند و همراه با یأس و ناامیدی مطلق است و بدین وسیله، شخص توان حركت به سوی اصلاح و تغییر رفتار در مسیر زندگی را از دست می‏دهد.

آن چه بیان شد، برخی پیامدها و عوارضی است كه به دنبال اظهار محبت به جنس مخالف، به منظور داشتن رابطه ی دوستانه و صمیمانه شكل می‏گیرد. صورت دوم، یعنی اظهار محبت به جنس مخالف، به منظور آشنایی و فراهم كردن مقدمات ازدواج، شرایط دیگری دارد.

در این صورت، چگونه و طبق چه مكانیزمی دو طرف باید به این هدف دسترسی پیدا كنند و آیا می‏توان با ایجاد رابطه عاطفی و اظهار محبت، به این هدف دست یافت و زمینه ی ارتباط دوستانه را فراهم نمود تا در این ارتباط‏ ها به روحیات و ویژگی‏های اخلاقی، خانوادگی و ... همدیگر پی‏برد؟ ما بر اساس شواهد موجود و اطلاعات به دست آمده معتقدیم كه بیشتر ارتباط‏ هایی كه با همین قصد و نیت موجه و معقول شكل می‏گیرد، انگیزه ی دیگری را غیر از آن چه به زبان جاری می‏شود، در پی دارد (به خصوص اگر تقاضا كننده جنس مذكر باشد).

 در واقع، تقاضای آشنایی با یكدیگر قبل از ازدواج، صرفاً پوشش به ظاهر مقبولی است كه فرد بدین وسیله می‏خواهد دلیل موجه و معقولانه‏ای برای ارتباط‏ های عاطفی و اظهار محبت‏های غیرمجاز قرار دهد. لازم به ذكر است كه برخی افراد، با طراحی از قبل و با چنین ترفندی، با مخفی كردن انگیزه ی شیطانی خود، در پی صید و به دام انداختن افراد ساده‏دل و خوش بین هستند تا نیازهای جنسی خود را تأمین كنند و در واقع این گونه افراد آگاهانه طرف مقابل را قربانی غریزه ی جنسی و خودخواهی‏های شهوانی خودشان می‏كنند. شكی نیست كه عده‏ای نیز هستند كه ناآگاهانه گرفتار چنین دامی می‏شوند و در این صورت، هر چند واقعاً هیچ كدام از دو طرف قصد سوء استفاده از سادگی و یا ناآگاهی طرف مقابل را ندارد، ولی چون غریزه ی جنسی انسان بخصوص در دوران جوانی، بسیار قوی و شدید است و از طرف دیگر حیله‏های شیطانی نیز دراین مورد بسیار پیچیده، مرموز و متعددند، با طرح انگیزه‏های معقول و موجه به طور ناآگاهانه وارد چنین صحنه ی خطرناكی می‏شوند؛ به گمان این كه هدفشان مقدس و معقول است و این گونه ارتباط‏ها مشكلی ایجاد نمی‏كند و یا حداقل تا این اندازه مجاز و گاهی لازم و ضروری است.

با ایجاد چنین ارتباطی و شكل گیری علاقه ی ابتدایی بین دو طرف، امكان تحقیق و بررسی واقع بینانه كاهش می‏یابد و شخص از نقاط ضعف طرف مقابل غفلت كرده، تحقیقی كه باید دور از هر گونه جهت‏گیری باشد، دچار جهت‏گیری و یا تعصب خواهد شد. همان طور كه گفته شد، وقتی علاقه و محبت چیزی در قلب فرد جای گرفت، او را نسبت به واقعیات كور و كر می‏كند و دیگر نمی‏تواند نقاط منفی و ضعف آن را ببیند و حتی بشنود و آن چه می‏بیند و می‏شنود، در نظرش زیبا و جذاب جلوه‏گر می‏شود و حتی نقاط ضعف را نقاط قوت تلقی می‏كند. خلاصه آن كه برای چنین امر حیاتی و مهمی باید ابتدا به تحقیق و بررسی پرداخت و سپس در صورت وجود قابلیت‏ها و صلاحیت‏ها، در فكر ایجاد علاقه بود؛ نه این كه با عینك محبت و علاقه، به بررسی احوال و ویژگی‏های فرد اقدام كرد. مطمئناً آن عشق و علاقه‏ای باعث كمال و آرامش می‏شود كه پس از پیمان زناشویی و تعهد به زندگی مشترك ایجاد می‏شود؛ نه آن عشق و علاقه قبل از ازدواج به فردی كه هنوز آگاهی و آشنایی كافی نسبت به او پیدا نشده و كاملاً سطحی و احساسی است.

بنابراین، امید است با دقت هرچه تمام تر در رشد و بالندگی، در این دوره ی بسیار حساس و سرنوشت‏ساز، تلاش كنید تا از هر گونه كجروی و كج‏اندیشی خود را حفظ كرده و سنگ بنای زندگی آینده را بر پایه‏هایی سست و مخرب قرار ندهید.

منبع : پرسمان - با تغییر و تلخیص

مقالات مرتبط:

روز عشق ، روز دوست داشتن !!

بایدها و نباید ها در روابط دختران و پسران

ارتباط دختر و پسر به قصد شناخت یكدیگر و به نیت ازدواج یا ...