هرم بزرگ در مصر

هرم غول پيکر مصر از قديمي‌ترين عجايب هفتگانه دنياي قديم است. البته اين تنها بنايي است که در ميان عجايب هفتگانه تا به امروز باقي مانده است.

زماني که اين هرم ساخته شد، بلندترين ساختمان دنيا بود و احتمالا اين رتبه را به مدت 4000 سال حفظ کرد.

مقبره سلطنتي

پادشاهان مصر باستان را فراعنه يا فرعون مي‌ناميدند. يکي از اين پادشاهان خوفو بود. در حدود 2580 سال قبل از ميلاد مسيح اين هرم بزرگ را به عنوان محل دفن يا مقبره خوفو ساختند. خوفو همان فرعوني است که يوناني‌ها او را خئوپس مي‌ناميدند. پس از مدتي دو هرم ديگر در منطقه جيزه براي پسر و نوه خوفو ساخته شد. البته چند هرم کوچکتر نيز براي ملکه‌هاي فراعنه برپا شد. هرم خوفو بزرگترين هرم است و در اين تصوير از همه دورتر ديده مي‌شود. هرم وسطي متعلق به پسر خوفو است و چون روي زميني بلندتر قرار دارد، از همه بزرگ‌تر به نظر مي‌رسد.

ساختمان هرم

هرم‌ها در گورستاني قديمي در جيزه واقع شده‌اند. شهر قاهره پاييخت امروزي مصر، در يک ساحل رودخانه نيل و اهرام در ساحل ديگر رودخانه قرار دارند. گروهي از باستان شناسان عقيده دارند که 000/100 کارگر به ‌مدت 20 سال کار کرده‌اند، تا هرم بزرگ ساخته شده است. در ساختمان هرم بيش از 2ميليون قطعه سنگ به کار رفته است. که هر قطعه 5/2تن يا بيشتر وزن دارد. کارگران قطعه سنگ‌ها را به کمک غلتک‌ها، اهرم و برخي ابزارهاي ابتدايي از سربالايي‌ها به بالاي هرم کشانيده‌‌اند. سپس قطعه سنگ‌ها را بدون استفاده از هر ملاتي (مثلا گچ يا سيمان) در کنار يکديگر قرار داده‌اند.

سنگ‌هاي آهکي تراشيده شده

هنگامي که ساختمان اوليه هرم پايان يافت، شبيه به مجموعه‌اي از پله‌ها بود. اين پله‌ها را با سنگ‌هاي آهکي تراشيده شده پر کردند. سنگ‌هاي آهکي را قبلا صاف و صيقلي کرده بودند چنان که بعد از قرار گرفتن آنها کنار يکديگر حتي يک لبه چاقوي تيز شده نيز نمي‌توانست در بين سنگ‌ها فرو رود. دقتي که مهندسين اهرام در جفت کردن سنگ‌ها کنار يکديگر داشته‌اند، واقعا شگفت‌آور است.

در پايان کار، ارتفاع هرم بزرگ به 147 متر رسيد؛ گر چه قسمت فوقاني هرم اکنون از بين رفته و ارتفاع آن کمتر شده است. به علاوه فقط بخش‌هايي از بالاي هرم پسر خوفو همچنان سنگ‌هاي صيقلي خود را حفظ کرده است.

فرعون به خاک سپرده مي‌شود

مصريان قديم مي‌پنداشتند که وقتي کسي مي‌ميرد، بايد از بدن او نگهداري کرد تا روحش بتواند به زندگي پس از مرگ ادامه دهد. از همين رو اندام‌هاي داخلي مردگان مانند قلب، کليه، کبد، روده، مغز و ... را از بدن خارج مي‌کردند و آن را با روشي مخصوص به نمک آغشته مي‌ساختند. سپس بدن را با پارچه‌‌هاي کتاني نوارپيچ مي‌کردند. به اين ترتيب بدن مرده مومياني مي‌شد. عاقبت جسد موميايي شده را همراه لباس، غذا، جواهرات و ديگر لوازمي که فکر مي‌کردند براي زندگي پس از مرگ لازم است، دفن مي‌کردند. بدن موميايي شده خوفو در صندقچه‌اي در اعماق هرم براي هميشه به خاک سپرده شده بود.

خوفو مقبره‌اي با عظمت را براي خود تدارک ديده بود، تا هميشه در يادها باقي بماند؛ اما تنها تصويري که اکنون از او باقي مانده که مجسمه ساييده شده شيري رنگ از جنس عاج است.

مجسمه‌اي از فرعوني بنام منقرع

او نوه خوفو بود و فرعون سوم ناميده مي‌شد. دو الهه در دو سوي فرعون قرار دارند.

تصوير فرعوني بنام خفرع که پسر خوفو بود. در اين مجسمه او در پناه بتي بنام هوراس قرار دارد. هوراس يکي از خدايان اساطيري مصر است که مجسمه آن را به‌ صورت باز يا شاهين مي‌ساختند و او را خداي خورشيد مي‌پنداشتند.

آنچه امروزه از هرم باقي مانده.

صدها سال پيش سنگ‌هاي براق اهرام را براي ساخت و ساز در قاهره مصرفکردند.

نقشه اهرام

1- مقبره خوفو

2- هرم پسر خوفو مشهور به کفرع

3- هرم نوه خوفو مشهور به منقرع

4- پرستشگاه هرم؛ جايي که احتمالا جسد فرعون در آن موميايي شده است.

5- يک راهروي طولاني

6- معبدي که در آن زائران براي فرعون قرباني مي‌کردند و يا نذرهايشان را به روح فرعون هديه مي‌نمودند.

7- هرم‌هايي که به ملکه‌هاي فراعنه اختصاص دارد.

8- آرامگاه ساير درباريان و بستگان فرعون.

درون و زير هرم بزرگ، راهروهايي تعبيه شده است که به آرامگاه مردگان راه دارد. يکي از اين گذرگاه‌ها به تابوت فرعون منتهي مي‌شود.

آرامگاه از سنگ سياه گرانيتي يا تابوت سنگي خوفو،  که شايد تابوت چوبي محتوي بدن فرعون داخل آن بوده است.

اين قايق چوبي کوچک در گودالي نزديک هرم بزرگ پيدا شده است. اکنون اين قايق را پس از بازسازي در موزه به تماشاي عموم قرار داده‌اند. احتمالا اين قايق را همزمان دفن کرده‌اند تا بدن فرعون بتواند از رود نيل بگذرد. شايد هم يک کشتي آسماني بوده است و روح فرعون را به بهشت رسانيده است!

هرم از لايه‌هايي سنگي ساخته شده است. هر لايه‌ اندکي کوچکتر از لايه قبلي است. اين قطعات سطح وسيعي را به وجود آوردند که به اين ترتيب بالاتر از سطح زمين قرار گرفته است. قطعه سنگ‌ها را از روي يک سطح شيبدار به بالاي هرم کشيده‌اند و پس از اتمام هر لايه، سطح شبيدار را مرتفع‌تر کرده‌اند.